Στοιχεία Επικοινωνίας

Μεσολόγγι, Σταυροπούλου & Κάτση 7
Τηλ:26310-55281
Κιν. 6973-236476
Facebook: Σήφης Εμμανουήλ Κουράκης
e-mail:
kourakis123@yahoo.gr
(ΚΑΤΟΠΙΝ ΡΑΝΤΕΒΟΥ)

Για τα βιβλία «Απρόσεκτος συχνά, αδιάφορος ποτέ» και «Διάσπαση Προσοχής, η άλλη όψη της αφαίρεσης», επικοινωνήστε με το Διαγνωστικό Κέντρο Παιδοψυχολογίας του Δρ. Σήφη Κουράκη στοΜΕΣΟΛΟΓΓΙστο τηλέφωνο: 26310-55281




Δημοσιογράφος: Τάνια ΜαντουβάλουΕπιστημονική άποψη: Δρ. Σήφης Κουράκης
ΨΥΧΙΚΗ ΟΔΥΣΣΕΙΑ Ο ΞΕΡΙΖΩΜΟΣ

Ασυνόδευτα παιδιά: To ταξίδι της χαμένης αθωότητας των προσφυγόπουλων

Ψυχική οδύσσεια που μπορεί να κρατήσει ακόμη και δύο γενιές, αποτελεί ο ξεριζωμός των προσφυγόπουλων, που χάνουν μάνα πατέρα και αδέλφια και η ίδια η ζωή τα υποχρεώνει να ταξιδεύουν μόνα τους, προκειμένου να επιβιώσουν.

  •  Αναδημοσίευση: ΕΘΝΟΣ On Line
  • 12:05, 26/2






Ασυνόδευτα παιδιά: To ταξίδι της χαμένης αθωότητας των προσφυγόπουλων
Συναισθήματα που ισοδυναμούν με αυτά που βιώνουν οι στρατιώτες στο μέτωπο, αυτοκαταστροφικές συμπεριφορές και πλήθος διαταραχών αντιμετωπίζουν τα ασυνόδευτα παιδιά, που επί της ουσίας παρακάμπτουν, χωρίς τη θέληση τους, τα χρόνια της αθωότητας.
O ψυχολόγος, νευροψυχολόγος παίδων, διδάκτωρ παιδοψυχολογίας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κρήτης, Σήφης Κουράκης, φωτίζει την πιο σκοτεινή πτυχή αυτών των παιδιών, τα οποία αποτελούν και την πιο ευάλωτη ομάδα των μεταναστευτικών ροών.
Το 40% περίπου των παιδιών των προσφύγων έχει πέσει θύμα βιαιοπραγιών, σύμφωνα με το Γερμανικό Επιμελητήριο Ψυχοθεραπευτών (BPtK). Το ποσοστό αυτό είναι ακόμα μεγαλύτερο στα ασυνόδευτα παιδιά, τα οποία λόγω της εξουθένωσης από το ταξίδι προς την ελευθερία, υποφέρουν συνήθως από αϋπνίες, εφιάλτες, κλειστοφοβία και αυτοκαταστροφικές συμπεριφορές, εξαιτίας των συχνότατων και πρόωρων ματαιώσεων, σύμφωνα με τον Δρα Κουράκη.
Πρόσφατη μελέτη του αραβικού επιστημονικού περιοδικού Journal of Psychiatry, αναφέρει ότι τα ασυνόδευτα παιδιά είναι άμεσα ευπρόσβλητα από διαταραχή μετα-τραυματικού στρες, καθώς τα συναισθήματά τους έχουν βληθεί πρόωρα και ανεπανόρθωτα, από βιώματα απώλειας γονέων και αδελφών, τα οποία όπως μας εξηγεί ο Δρ. Κουράκης, ενεργοποιούν τους μηχανισμούς αντίδρασης, άγχους , πένθους και στέρησης, πριν ακόμα οι μηχανισμοί άμυνας στον παιδικό ψυχισμό, διαρθρωθούν και εδραιωθούν αναπτυξιακά. «Αυτές οι απώλειες- ειδικά των γονεικών προτύπων- αποτελούν βαρύτατη ψυχολογική επιβάρυνση, που καθηλώνει και διαταράσσει τον παιδικό ψυχισμό, δεδομένου ότι -σύμφωνα με τα δεδομένα των νευροεπιστημών για τον παιδικό εγκέφαλο- τα παιδιά έως την ηλικία των επτά ετών, αναγνωρίζουν τον εαυτό τους και τις δευτερογενείς ανάγκες τους, κυρίως μέσα από την αντανάκλαση της παρουσίας των γονέων τους»
Ασυνόδευτα παιδιά: To ταξίδι της χαμένης αθωότητας των προσφυγόπουλων
Συναισθήματα αντίστοιχα με αυτά των στρατιωτών στο μέτωπο
Η κατάθλιψη σε αυτά τα παιδιά είναι συχνή πολύ πριν την εφηβεία. «Δεν είναι τυχαίο ότι οι ερευνητές διαπίστωσαν πως οι έφηβοι πρόσφυγες πάσχουν από το σύνδρομο PTSD (Posttraumatic stress disorder ), δηλαδή μετατραυματικό στρες, που ισοδυναμεί με τα συναισθήματα που βιώνουν οι στρατιώτες στο μέτωπο. Σύμφωνα με τη μελέτη, του αραβικού Journal of Psychiatry, 92% των Παλαιστινίων παιδιών, μεταξύ των ηλικιών 15 και 18, είχαν συμπτώματα PTSD, ενώ 30% βρέθηκε να νοσεί πλήρως από την ψυχική αυτή νόσο» Το μετατραυματικό στρες,
σύμφωνα με τον Δρα Κουράκη, συναντάται, επίσης, και μεταξύ ατόμων που έχουν εκτεθεί σε παρατεταμένες και οξείες τραυματικές συνθήκες, ειδικά κατά την παιδική ηλικία, όπως η παιδική σεξουαλική κακοποίηση.
Προβλήματα στη μάθηση, τη μνήμη και συναισθηματική απορρύθμιση
«Πρόσφατες έρευνες καταδεικνύουν ότι πολλές ορμονικές αλλαγές μπορεί να προκύψουν στον εγκέφαλο, ως αποτέλεσμα της έκθεσης σε τραυματικές συνθήκες και παρατεταμένο τραύμα και αυτό δημιουργεί προβλήματα στην εκμάθηση, τη μνήμη και τη ρύθμιση των συναισθημάτων. Επίσης, αυτές οι συγκεκριμένες ορμονικές αλλαγές του εγκεφάλου, μπορούν να συμβάλουν σε σοβαρές δυσκολίες της συμπεριφοράς, όπως διατροφικές διαταραχές, παρορμητικότητα, επιθετικότητα, ανάρμοστη σεξουαλική συμπεριφορά, κατάχρηση αλκοόλ ή ναρκωτικών και άλλες αυτοκαταστροφικές ενέργειες, καθώς και συναισθηματική απορρύθμιση, όπως έντονη οργή, κατάθλιψη, ή κρίσεις πανικού, αλλά και ψυχικές δυσκολίες όπως διάσπαση προσοχής και αμνησία»
Ασυνόδευτα παιδιά: To ταξίδι της χαμένης αθωότητας των προσφυγόπουλων
Η μερική η παντελής απουσία γονιού, βασική αιτία για τον αυτοκτονικό ιδεασμό
Σύμφωνα με μελέτη της Υπηρεσίας Παιδιού-Εφήβου, της Γ΄ Ψυχιατρικής Κλινικής του ΑΠΘ Π.Γ.Ν. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΑΧΕΠΑ, ο αυτοκτονικός ιδεασμός συναντάται συχνότερα στα παιδιά με μετατραυματική διαταραχή και μάλιστα στους έφηβους το ποσοστό είναι αξιοσημείωτα υψηλότερο. Συγκεκριμένα για τα ασυνόδευτα παιδιά,
όπως μας εξηγεί ο κύριος Κουράκης, ο αυτοκτονικός ιδεασμός φαίνεται να αναπτύσσεται σε συνθήκες μεγάλης ευαλωτότητας και αιφνίδιου γονεικού πένθους και ο βασικός λόγος είναι η μερική ή παντελής απουσία της γονεικής παρουσίας.
Η χαμένη παιδική ηλικία και η μεταβίβαση των ψυχικών διαταραχών στις επόμενες δύο γενιές
Παρόλο που η εμπειρία διαχρονικά δεν έχει ακόμη επαληθευτεί, ώστε να έχουμε ενήλικες πρόσφυγες με ιστορικό ασυνόδευτων παιδιών, όπως π.χ. στην καταστροφή της Σμύρνης, που ήταν τελείως διαφορετικές οι συνθήκες και για τον λόγο αυτό δεν είναι δυνατόν να γίνουν κοινωνικοί και ερευνητικοί παραλληλισμοί, εκτιμάται ωστόσο ότι στην ενήλικη ζωή τους, τα ασυνόδευτα παιδιά, θα παρουσιάσουν διαφόρων ειδών διαταραχές,
σύμφωνα με τον Δρα Κουράκη.
Ασυνόδευτα παιδιά: To ταξίδι της χαμένης αθωότητας των προσφυγόπουλων
«Ως προσωπικότητες στην ενήλική ζωή πιθανόν να συνοδεύονται από συχνές υπεραγχώδεις διαταραχές, επιρρέπεια στην κατάθλιψη, διαταραχές ταυτότητας και χαμηλή επαγγελματική αυτοεκτίμηση. Και όλα αυτά μπορεί να μεταβιβαστούν μέχρι και τις επόμενες δύο γενιές, για τον λόγο ότι οι απόγονοι συμβιώνουν με αδύναμα και ασταθή γονεικά πρότυπα. Ένας ενήλικας που ουσιαστικά έχει παρακάμψει τα συναισθήματα της παιδικής ηλικίας, είναι πιθανόν να παρουσιάσει συναισθηματικές παλινδρομήσεις, που αντιστοιχούν σε ανώριμες συμπεριφορές, μεγάλη αμφιθυμία στις διαπροσωπικές σχέσεις αλλά και εξαιρετικό βαθμό δυσκολίας, στην αντοχή της παραμικρής απόρριψης».
Η Μαλάκ, ο Ομάρ, η Μπιλέν. Παιδιά χωρίς παιδική ηλικία... Παιδιά που μεγαλώνουν απότομα και ενίοτε δεν ωριμάζουν. Παιδιά ενός κατώτερου Θεού…. Κι όμως την ώρα που οι φράχτες υψώνονται σε πολλά μέρη της Ευρώπης, κάποιοι θα πρέπει να τους γκρεμίσουν. Κάποιοι θα πρέπει να ασχοληθούν σοβαρά με τις τύχες αυτών των παιδιών, τη στιγμή μάλιστα που χιλιάδες άτεκνα ζευγάρια, πασχίζουν διακαώς να γίνουν γονείς.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ


==============================================================



Ο Σήφης Εμμανουήλ Κουράκης μας εξηγεί πώς να πλησιάζουμε τους εφήβους και πως να τους παροτρύνουμε να μιλάνε και να εκφράζονται.

ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ:  ΕΡΤ 3 
ΕΚΠΟΜΠΗ: <<ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΚΑΙ ΑΠΛΑ>>

21 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2015






























































































Η ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΤΗΣ ΕΦΗΒΕΙΑΣ 
ΔΥΣΚΟΛΗ ΦΑΣΗ ΓΙΑ ΓΟΝΕΙΣ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙΑ 


Για να δείτε την εκπομπή, πατήστε ή αντιγράψτε το ακόλουθο link:






=================================================================================

Ο Δρ Σήφης Κουράκης στο «Πρακτορείο 104,9 FM»: Το παιδικό σχέδιο, σημαντικό διαγνωστικό εργαλείο για τη σωματική βία

Κυριακή, 10 Ιανουαρίου 2016

      



Για να διαβάσετε και να ακούσετε την εκπομπή, πατήστε ή αντιγράψτε το ακόλουθο link:





Τελευταία ενημέρωση: 21:08

Σημαντικό διαγνωστικό εργαλείο για την ανίχνευση αναπτυξιακών διαταραχών και περιπτώσεων σωματικής ή ψυχολογικής βίας, αποτελεί το παιδικό σχέδιο, σύμφωνα με τον ψυχολόγο-παιδοψυχολόγο, δρ Νευροψυχολογίας Παίδων της Ιατρικής Σχολής Ηρακλείου Κρήτης, Σήφη Κουράκη, που μίλησε στην εκπομπή 104,9 ΜΥΣΤΙΚΑ υγείας της Τάνιας Μαντουβάλου. 
Όπως αναφέρει ο διακεκριμένος επιστήμων, το παιδικό σχέδιο χρησιμοποιείται ευρύτατα σαν προβολικό διαγνωστικό εργαλείο, το οποίο μετράει ποιοτικά το συναίσθημα του παιδιού. Επίσης ανιχνεύει τη νοημοσύνη, καθώς και στοιχεία της προσωπικότητας του. Το ποσοστό επιτυχίας ανίχνευσης της παιδικής κατάθλιψης από το παιδικό σχέδιο, φτάνει μέχρι και 40%, δηλώνει ο δρ Κουράκης, επισημαίνοντας, ωστόσο, ότι χρειάζονται και άλλα συμπληρωματικά τεστ. «Κανένα παιδικό σχέδιο δεν μπορεί να αξιολογηθεί επαρκώς μόνο του, εάν δεν υπάρχει ταυτόχρονα, ή αμέσως πριν ή αμέσως μετά, ο λόγος με τον οποίο "επενδύει" το παιδί το παιδικό σχέδιο», τονίζει ο κ. Κουράκης και εξηγεί: «Το παιδί αν δεν μιλήσει, χάνουμε το 50% της διαγνωστικής αξίας του σχεδίου». 
Ο δρ Κουράκης αναφέρεται στα χρώματα, που καταδεικνύουν κυρίως το συναίσθημα, αλλά και στα σχήματα, που σχετίζονται με τη γνωστική επάρκεια και την οπτική μνήμη του παιδιού.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Λεπτομέρειες στη συνδρομητική σελίδα του ΑΠΕ-ΜΠΕ

© ΑΠΕ-ΜΠΕ ΑΕ. Τα πνευματικά δικαιώματα ανήκουν στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ΑΕ.
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή από επισκέπτες της ιστοσελίδας.





========================================================================

ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ -6/10/2015- ΤΟΥ Δρ. ΣΗΦΗ ΚΟΥΡΑΚΗ 
ΣΤΟ ΙΑΤΡΙΚΟ SITE "QUALITY HEALTH"

Τρίτη, 06 Οκτωβρίου 2015 15:37

Η θέση του υπερκινητικού μαθητή στην σχολική κοινωνία. Προβλήματα προσαρμογής των παιδιών με ελλειμματική προσοχή. (Κουράκης Σήφης)


Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)
 Κουράκης Σήφης, Διδάκτωρ Νευροψυχολογίας  Παίδων Ιατρικής
  Παιδαγωγός,  Ψυχολόγος, (Παιδοψυχολόγος )- Νευροψυχολόγος Παίδων (Ph.D)

Όσα παιδιά χαρακτηρίζονται με ΔΕΠ/Υ -(Ελλειμματική Προσοχή-Υπερκινητικότητα) έχουν φυσιολογική νοημοσύνη αλλά και αντιληπτικές δυνατότητες μέσα στα πλαίσια της χρονολογικής ηλικίας τους.
Αξίζει εδώ να τονιστεί ότι η υπερκινητικότητα που παρατηρείται στα παιδιά με νοητική ανεπάρκεια ή σε εκείνα με εξελικτικά ή αναπτυξιακά σύνδρομα, δεν έχει καμία θέση στο συγκεκριμένο κείμενο και δε θα πρέπει να συσχετιστεί με την υπερκινητικότητα των φυσιολογικών παιδιών που φοιτούν στα κανονικά σχολεία και για τα οποία γίνεται λόγος.
Σύμφωνα με το αμερικανικό διαγνωστικό εγχειρίδιο DSM- VΙ, η ΔΕΠ/Υ-(Ελλειμματική Προσοχή Υπερκινητικότητα)  περιέχει τρείς υποτύπους
§  η ΔΕΠ/Υ με προεξάρχοντα τον απρόσεκτο τύπο
§  ΔΕΠ/Υ με προεξάρχοντα τον υπερκινητικό – παρορμητικό τύπο και
§  ΔΕΠ/Υ (συνδυασμένος τύπος)
Απαραίτητη προϋπόθεση για να τεθεί η διάγνωση της υπερκινητικής διαταραχής σε ένα μαθητή είναι:
§  αναφορά των υπερκινητικών δυσκολιών από δύο τουλάχιστον πηγές (σπίτι, σχολείο)
§  αναφορά τουλάχιστον τριών ειδών δυσκολιών για την κινητική υπερδραστηριότητα και επίσης τριών ειδών δυσκολιών – παρατηρήσεων σχετικών με τη δυσλειτουργία της προσοχής του παιδιού τόσο στο σπίτι όσο και στο σχολείο
§  διάρκεια των δυσκολιών από ένα έως δύο
§  εμφάνιση των ανωτέρω συμπτωμάτων πριν από την ηλικία των επτά ετών του παιδιού, από την πρώτη και δευτέρα τάξη του παιδιού
§  αυξημένος εντοπισμός των ανωτέρων συμπτωμάτων στα ερωτηματολόγια γονέων – δασκάλων
§  αποκλεισμός (μη συσχέτιση – διαφοροποίηση) των υπερκινητικών συμπεριφορών από άλλα αναπτυξιακά σύνδρομα ή διαταραχές.
      Δυστυχώς, στην ελληνική πραγματικότητα, οι ειδικοί απουσιάζουν από το σχολείο ενώ συχνά οι διαταραχές της μνήμης αλληλοεπικαλύπτονται από εκείνες τις προσοχής, δημιουργώντας ένα συνεχόμενο φαύλο κύκλο συναισθημάτων, θυμού, απογοήτευσης, έντασης και άγχους τόσο μέσα στον ίδιο το συναισθηματικό κόσμο του παιδιού, όσο και μεταξύ μαθητή και εκπαιδευτικού.
-Οι αρνητικές συνέπειες της Ελλειμματικής Προσοχής στην παιδική ηλικία

Η Ελλειμματική Προσοχή - Υπερκινητικότητα θεωρείται η πιο σημαντική παιδοψυχιατρική διαταραχή, με σοβαρό κόστος στο παιδί και την κοινωνία.

Τα παιδιά με Ελλειμματική Προσοχή – Υπερκινητικότητα (ΔΕΠ-Υ) αποτελούν:
  • Το 50% των ασθενών – παιδιών των παιδοψυχιατρικών υπηρεσιών
  • Το 40% των παιδιών σε ειδικές τάξεις
  • Το 60% των παιδιών που παίρνουν αποβολές από το σχολείο
  • Το 14% των παιδιών που αποβάλλονται οριστικά από το σχολείο
  • Μεγάλο αριθμό παραπτωματικών εφήβων
( Η πιο συνηθισμένη συσχέτιση της ελλειμματικής προσοχής με αρνητικές συμπεριφορές και διαταραχές διαγωγής, σύμφωνα με τους ,Weiss & Hetchman, 1993)
Επιπτώσεις:
  • Η ΔΕΠ-Υ οδηγεί σε σημαντική έκπτωση και έχει μακρόχρονες επιδράσεις στο παιδί και την οικογένειά του (Barbara Vitale ,1982)
  • Παρατηρείται συχνά, Ακαδημαϊκή, Κοινωνική και μικρή Συναισθηματική έκπτωση με αποτέλεσμα φτωχή σχολική επίδοση και κακές επαγγελματικές προοπτικές…
  • Τα παιδιά με ΔΕΠ-Υ, (ιδιαίτερα όταν συνυπάρχουν και Διαταραχές Διαγωγής) έρχονται συχνά σε σύγκρουση με τον νόμο και βρίσκονται σε αυξημένο κίνδυνο για κατάχρηση ουσιών και παραπτωματικότητα
  • Η ΔΕΠ-Υ επηρεάζει την οικογένεια, οδηγώντας σε συγκρουσιακές σχέσεις, αυξημένο στρες και πιθανή μειωμένη επαγγελματική παραγωγικότητα
  • Οι δυσλειτουργικές κοινωνικές σχέσεις της παιδικής ηλικίας δυσκολεύουν τη δημιουργία ώριμων σχέσεων στην ενήλικη ζωή
    (Αρνητικές συνέπειες της Ελλειμματικής Προσοχής στην Εφηβεία και στην Ενήλικη ζωή. (Mannuzza & Klein, 1991, 2000)
  • H  εντοπιζόμενη  συναισθηματική διέγερση πάνω στην προβληματική της υποτιθέμενης ασθενούς μνήμης ή της μη σωστά λειτουργούσας προσοχής, βαρύνει και χαρακτηρίζει τον  υπερκινητικό μαθητή και ,πολλές φορές ,πολλαπλασιάζει το πρόβλημα δημιουργώντας ή δίνοντας νέες διαστάσεις σε αυτό.
            Απαραίτητος και καταλυτικός για τη διάκριση των ρόλων και των χαρακτηρισμών των παραπάνω καταστάσεων είναι ο ειδικός της ψυχικής υγείας ψυχολόγος, παιδοψυχολόγος κ. λ. π. μέσα στο χώρο του σχολείου, ώστε να μπορούν να διασαφηνισθούν και οι έννοιες και οι ρόλοι αλλά και τα έντονα συναισθήματα επιθετικότητας , θυμού και απογοήτευσης από και προς τον μαθητή. Έτη (Virginia Douglas ,1972) 
         Ωφέλιμο  επίσης είναι να ληφθεί σοβαρά υπόψη ότι οι στρατηγικές μάθησης στο σύγχρονο εκπαιδευτικό σύστημα στην Ελλάδα, απευθύνονται δυστυχώς, αποκλειστικά σχεδόν, στο αριστερό ,<<ομιλούν >>ημισφαίριο. ( Σαββάκη  Ε. << Οι παράλληλοι  εαυτοί μας, Πανεπιστημιακές εκδόσεις  Κρήτης, Ηράκλειο, 1997 )
     Έχει παρατηρηθεί ότι τα παιδιά τα οποία εμφανίζουν υπερκινητικά συμπτώματα και υπερκινητικές διαταραχές, συνήθως λειτουργούν με κυρίαρχο το δεξί ημισφαίριο, δηλαδή σκέπτονται με σχετικά τυχαία διαδοχή σκέψεων και βασίζονται περισσότερο στη διαίσθησή τους και όχι στους κανόνες τις αναλυτικής λογικής.
     Λόγω της διάσπασης προσοχής τους, τα υπερκινητικά παιδιά συνηθίζουν να κινούνται κατά τις διαδικασίες εκμάθησης και αφομοίωσης και να παρουσιάζουν απότοκες μαθησιακές δυσχέρειες που αφορούν τις λέξεις, τα γράμματα και τα εκτενή κείμενα.Δρ.Κουράκης Σήφης Διδακτορική Διατριβή, 2004).
    Οι υπερκινητικοί μαθητές ,επίσης, δεν έχουν σαφή και συστηματικό έλεγχο των παρορμήσεων τους, έχουν αδύναμη λεκτική και κυρίως γραπτή αλλά και προφορική μνήμη και αδύναμη σειριακή και αναλυτική σκέψη όσον αφορά τη διαδοχή και τη χρονοσειρά των γεγονότων, των αριθμών και των λέξεων, μέσα σε κείμενα ή καταστάσεις που διατυπώνουν ή γράφουν.(Βιβλίο :  ‘Απρόσεκτος συχνά, Αδιάφορος ποτέ’ - Δρ. Σήφης Κουράκης, Εκδόσεις Κέντρο Παιδοψυχολογίας, 2007)
========================================
ΚΕΝΤΡΟ ΠΑΙΔΟΨΥΧΟΛΟΓΙΑΣ – ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ
Σταυροπούλου 11 & Κάτση , 30200, Μεσολόγγι
Τηλ.:     26310 - 55281 ,   κιν.:  6973-236476
e-mail:       kourakis123@yahoo.gr
 site:      http://kourakis.blogspot.com
------------------------------------------------------------------------------------------
Διαβάστηκε 558 φορές
1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8